ขยายภาพอาหาร: ตรวจพื้นผิวและความตรงจริงของภาพเมนู
เตรียมภาพสำหรับเมนูและแอปเดลิเวอรี พร้อมตรวจปริมาณ วัตถุดิบ สี และขนาดจริงในเลย์เอาต์
เริ่มจากภาพอาหารจริง
เลือกต้นฉบับที่ตรงกับปริมาณและการจัดจานที่ขายจริง การขยายไม่ควรทำให้วัตถุดิบน้อยดูเยอะขึ้น หรือเปลี่ยนรอยไหม้หรือหน้าตาจริงให้กลายเป็นอาหารอีกจาน ตรวจโฟกัส แสง และไวต์บาลานซ์ก่อน และถ่ายใหม่หากจำเป็น
คำนวณภาพหลักจากเลย์เอาต์
ดูข้อกำหนดการแสดงผลจริงจากเทมเพลตเมนูหรือแพลตฟอร์มเดลิเวอรีก่อน เช่น ภาพขนาด 10 × 7.5 ซม. ในเมนูสิ่งพิมพ์ต้องใช้ประมาณ 1182 × 886 พิกเซลที่ 300 PPI นี่เป็นเพียงตัวอย่างการคำนวณ ไม่ใช่ข้อกำหนดร่วมของทุกแพลตฟอร์ม สำหรับภาพรายละเอียด ให้คำนึงถึงพิกเซลที่เหลือหลังครอปด้วย
ตรวจพื้นผิวและสีทีละจุด
ดูเม็ดข้าว เส้น ลายเนื้อสัตว์ ซอส และขอบภาชนะที่ 100% สังเกตว่าวัตถุดิบซ้ำกันหรือไม่ ไอน้ำกลายเป็นพื้นผิวแปลก ๆ หรือไม่ และจานสีขาวสีเพี้ยนหรือไม่ สุดท้ายให้ยืนยันที่ขนาดเมนูจริงว่าอาหารยังดูเป็นธรรมชาติและจดจำได้
แยกข้อความในเมนูออกจากภาพ
ราคา ชื่อเมนู และข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ควรเป็นข้อความที่แก้ไขได้ในโปรแกรมจัดหน้า อย่าพึ่ง AI ให้เดาตัวอักษรจากเมนูความละเอียดต่ำ หลังส่งออก ให้ตรวจขนาดไฟล์และตัวอย่างบนแพลตฟอร์ม และเก็บไฟล์ต้นทางที่แก้ไขได้ไว้เพื่อลดการบีบอัดซ้ำ
| สถานการณ์ | สิ่งที่แนะนำ | จุดที่ต้องตรวจ |
|---|---|---|
| ภาพหลัก | ถ่ายตามปริมาณจริง | วัตถุดิบ สี และการจัดจาน |
| ภาพรายละเอียด | กำหนดขอบเขตที่จะแสดงก่อน | พิกเซลหลังครอปและลายซ้ำ |
| เมนูที่สแกนมา | จัดหน้าข้อความใหม่ | ราคา ชื่อเมนู และสารก่อภูมิแพ้ |
เว็บไซต์นี้ไม่จัดหน้าเมนูอัตโนมัติ และไม่รับประกันความถูกต้องของพื้นผิววัตถุดิบและข้อความ ประมวลผลครั้งละหนึ่งภาพ